Mövqe

Belə nümunələr çoxdur. “Bir gəncin manifesti” romanındakı Sona xanımla necə qürurlu olmaya bilərik ki, cehizlik xalçasısını əcnəbi missionerə satmaqdan imtina etmiş, sonra büküb qoltuğuna vurmuş və “İtə ataram, yada satmaram”-, deyərək evinə dönmüşdü.
Fərizə qızımızı kim xatırlamır: 20 Yanvar şəhidimiz İlham Allahverdiyevin könül sirdaşı. Məlum hadisələr zamanı İlham gülləbarana htuşgəlmiş və həyatını itirmişdi.Fərizə həyatı İlhamsız yaşamaq istəməyərək intihar yolunu seçdi. Nə qədər təəssüf etsək də, atdığı addımla yaddaşlarda bir vəfa, sədaqət xatirəsi buraxdı.

Birinci Qarabağ müharibəsi dövründə erməni əlinə keçməmək üçün özünü qayalardan atan nə qədər qızlarımz olmuşdu. Bütün bunları düşmənlərimiz də bilirdi, amma üzümüzə deməyə kişilikləri çatmasa da, içlərində bu xalqın əxlaqi-mənəvi dəyərlərinə, Qadınına, qızına heyrət ediblər, indi də edirlər. Bunlar elə dəyərlərdir ki, onlara sahib olan xalqı yenmək olmaz. Yadınızdadırmı, “Salur Qazanın evinin yağmalanması” boyunda düşmənlər Qazan xanın yurd-yuvasını, mal-qarasını, arvad-uşağını, anasını əsir edib aparmışdı. Qazan onları xilas etməyə gedəndə deyir ki, nə qədər sərvətimi aparmısınız, sizin olsun, amma anamı qaytarın, vuruşmadan, qan tökmədən, geri dönək.
Mənə belə gəlir ki, bu xalqa qənim kəsilənlər getdikcə dərk ediblər ki, bu xalqı məlub etmək üçün birinci onun mənəviyyatı yox etmək lazımdır. Buna görə də 100 cürə vasitələrlə dəyərlərimizi heçə endirməyə planlar quruldu. Missionerlər pulu su kimi səpələdilər. Şirnikləşdirib yolundan azdırdılar oğlanlarımızı da, qızlarlarımızı da. Buna niyə acığımız tutmalıdır ki. 2 il öncə özlərini feminist adlandıran qadınların yürüşü zamanı başları üzərinə qaldırdıqları “məmələrə azadlıq, seçkiyə ədalət” , “vagina mənimdi özüm bilərəm” şüarlar bizim qadınlıq dəyərlərinə utanc deyildimi?

Feminizm bu demək deyil axı. Bizdə qadın-kişi ayrı-seçkiliyindən söhbət gedə bilməz axı. Qadınlar dövlətin bütün ali idarəetmə orqanlarında təmsil olunurlar. Sadəcə, bu ad altında qarşıdurma yaratmaq istəyirlər. 5-10 bayatı bilmir, Allahın bir bozbaşına nə qədər duz tökmək bilmir, biabırçı şəkildə eybəcər “azadlıq” şüarları ilə küçələrə çıxarılır
Bir vaxt qadınlarımız savadlansın deyib çalışdıq. Qadlnlar nə yaxşı savadlandılar, hansısa bir müəssisədə çalışıb müasirləşdilər. Amma bəziləri informasiya bolluğunda təsirlərə düşdülər, elə bildilər ki, seriallardakı gözəlçələr hər ilini bir dəniz sahilində keçirib ordan siluetlərini yaymaq bəxtəvərliyinə malikdirlər. Biz niyə belə bəxtəvər ola bilməyək?
Belə bəxtəvər olmaq yaxşıdır, yoxsa adı, şərəfi üstündə bir ailəyə gəlin köçüb QADIN olmaq. Dünyaya körpə gətirib “ANA” çağrılmaq.


Ata-babalardan, ağbirçək nənələrdən bizə miras qalmış əxlaqi dəyərlərimiz üçün narahatçılıq keçirən hər kəs təbii ki, belə düşünür. Bu xalqın adından danışmaq haqqı olan qələm adamları da, sənətkarlar da, dünyagörmüş qocalar, ağbirçək nənələr qadınlarımız , kişilərimiz haqqında giley-güzar edəndə, irad tutanda kimsə qəzəblənməməlidir . Söz demək haqql olan insanlar onları deyil, onlara cürbəcürə yollarla sirayət etdirilmiş utancları hədəfə gətirir, bu yolla onlardakı nöqsan və qəbahətləri islah etmək istəyirlər.
Televiziyada 40-50 il bundan əvvəlki orta və məktəblərmizlə bağlı süjetlrə baxın.Geyim fərqini görəcəksiniz. Nənələrimizdən birinin geyimindən indinin 3 -4 qızına libas biçmək olardı. Hərdən sosial şəbəkələrdə aqressiv şəkildə belə yazanlara irad tuturlar ki, hər kəsin şəxsi işidir, necə geyinir, hara gedir, niyə gedir… Deməli, Avropa istədiyinə nail olub, mənəviyyatımıza virus sirayət etdirə bilib. İndi nə qızlarımız nənələrimizə oxşayır, nə oğlanlarımız babalarımıza, bunlar da hamıya aid deyil. Təəssüf ki, belə hallar kütləviləşməyə doğru gedir. Siz görmürsünüz bizim şou televizyaları, şou mətbuatı Qərbin hər cür eybəcər ənənələrini necə bəh-bəhlə tirajlayırlar: 10 dəqiqəyə bu zərərli paylaşımları Azərbaycanın ən ucqar nahiyyəsinə belə, çatdırırlar. Siz görmürsünüz bu ideoloji tribnalarda Qadın obrazını nə hala salırlar?
Baxın, Azərbaycan qadını bu gün nə deyir, necə deyir:



Amma biz yenə bunlara yad gözü ilə baxmırıq. Hər biri bu xalqın övldıdır. Onların arasında müəyyən sahələr üzrə sayılıb seçilən gənclərimiz də var. Cəmiyyət onlara boy verir və ümid edir ki, onlaq mütləq püxtəıəəcəklər.
İnternetdə nə qədər desəniz, bucür acı, təəssüf doğuran yazılar, görüntülər var. Bura Hollandiya deyil.
Hollandiyada qədimlərdən ərləri olmayan və yaxud ərləri evdə olmayan qadınlar pəncərələrinə balaca qırmızı işıq saçan lampa quyurmuşlar ki, bu da şərti işarə imiş.
Dünyanın “sex industry” kimi fəaliyyət göstərən əksər şəhərində bu rabitə işarəsi indi də var.
Bizim ölkəmizdə son onilliklərə qədər heç vaxt sevgi münasibətləri, ailə dəyərləri belə olmayıb axı. Baba müəllimlə eyni yaşdayıq. Biz o vaxtlar çox nadir hallarda bir qadının 2-ci kişiyə getdiyini eşidərdik. O da sahibsiz olardı, o qədər fağır olardı ki, bir qədər də savadsız, başını soxmağa bir yer axtarardı. Amma indi nə qədər desəniz bunun əksi olan nümunələr var. Qadın bir bəhanə axtarır ki, xırda-para qarşıdurma olsun, o da bunu əlində dəstəvuz edib ayrılsın, sərhədsiz sərbəstlik əldə etsin.
O dövrdə ərin nə ixtiyarı vardı ki, namus səbəbi olmasa, arvadını boşasın. Bu ailənin ağsaqqalları, ağbirçəkləri vardı, onlar dünyasında qoymazdlar ki, övladlarının ailəsi dağılsın. Cəmiyyətin də böyük qınağı olardı. İndi hamı “ac başım ağrımaz başım” deyib, el qınağından nəinki 50-60 metr uzaq durur, hətta deyir ki, heç nə görməmişəm, heç nə eşitməmişəm.
Evliliklər var ki, sadəcə, tərəflərdən biri kimisə hədəfləyib nikaha girir, 1 ildən sonra da elə usdufca boşayır ki, nə boşayanının , nə də boşanılanın bir tükü belə tərpənmir. İndiki bəzi gənclər evliliyi balaca uşaqlarının dəqiqəbaşı düzəldib pozduqları evcik maketləri sanır.
Dövlət Statistika Komitəsinin mətbuata verdiyi məlumata əsasən, 2023-cü ilin 11 ayı ərzində Ədliyyə Nazirliyinin rayon (şəhər) qeydiyyat şöbələri tərəfindən 49549 nikah və 19761 boşanma halı qeydə alınıb. Bildirilib ki, ötən ilin müvafiq dövrü ilə müqayisədə əhalinin hər 1000 nəfərinə nikahların sayı azalaraq 6,2-dən 5,3-ə düşüb, boşanmaların sayı isə 1,6-dan 2,1-ə qədər artmışdı. Az qala evlənənıərin sayı ilə boşananların sayı bərabərləşmək üzrədir. Bu rəqəmlırdə hələ tam deyil: qeydiyyata düşməyənlər var, camaatın qızını toy edib gətirib ata evinə qoyub xaeicə səpələnənlər var ki. Bunlar da cəmiyyət üçün problemli ailələrdir. Əsas narahatedici hal da budur ki, boşanmalar getdikcə cavanlaşır. Digər narahatedici məqam isə yeniyetmə və gənclər arasında nikahdakənar münasibətlərə marağın artmasıdır. Bu isə arzuolunmayan hamiləlikdir, son nətcədə artan abort hallarıdır.

2023-Azərbaycan üzrə yeniyetmə qadınlar arasında edilən abortların sayı 1000 nəfərdən çox olub. Onlardan 15-17 yaşarası 135 nəfər, 18-19 yaşarası isə 1000 nəfərdir.
Hər 1000 yeniyetməyə abort göstəricisi isə 15-19 yaş 2,9 faiz, 15-17 yaş 0,6 faiz, 18-19 yaş 6,1 faizdir. Ümumiyyətlə, hamiləlik zamanı itkilərin əksəriyyəti süni abortlar – 40.9 faiz, daha sonra uşaqsalma 6 faiz və ölü doğuş 0.4 faiz nəticəsində baş verir.
Statistikada əsas diqqəti çəkən məqam yetkinlik yaşına çatmayan 15-17 yaşarası 135 nəfərin abort olunmasıdır….
…məktəbli qızlar arasında abort hallarının mövcudluğu isə erkən nikahlara yol açır.
Erkən nikah isə erkən ölüm riskidir (Mənbə: https://axar.az/news/toplum/776769.html ) .
Aşağıda bu problemlərin Azərbaycanda 15 il ərzində dinamikasını göstərən statistik məlumatlar verilmişdir:

Bunlar hamısı hər birimizi narahat edir. Kim nə deyirsə, kim nə yazırsa, dediklərində və yaxud yazdıqlarında günahkar axtarmır. Yaxud da heç kim daha çox qadınları güdaza vermək istəmir. Birdəfəlik yadda saxlanılmalıdır ki, qadın, ailə, namus məzmunlu hər bir hadisənin arxasında bir qadın, bir kişi durur. Yenə Baba müəllimin ideya qardaşı, həmyerlisi Musa Yaqub demişkən “Bir günah onundur, bir günah bunun”.
Arzuolunmayan hamiləliklər, eləcə də erkən nikahlar haqqında yazdıqlarımızın Baba mülimin fikirlərinə birbaşa aidiyyəti yoxdursa da, mənim fkrimcə, olmamış da deyil. Çünki namusunu yeniyetmə ikən, gənc ikən qoruya bilməyənlər, ya hansı səbəbdənsə, çamurluğa sürüklənmiş gənc qızlarımızın Məşədi İbadlara meyil etmələrindən başqa çıxış yolları olmur. Gizli və ya gizliyə oxşar üsullarla (yəni dni kəbinlə) belə anomaliyalar var. Bunlara son qoymaq üçün maarifçilik fəaıiyyətləri gücləndirilməlidir, amma ideoloji təbliğat daim və sistemli aparılmalıdır, pərakəndə halda yox. Mətbuatda bir məzmunlu yazı gedir, əxlaqi dəyərlər aşılanır. Bir də görürsən ondan bir probel aşağıda həmin yazının mahiyyətini yox edən şəkil və yaxud süjet paylaşılır. Ya da həmin maarifləndirci yazının içinə reklam materialı soxurlar. Olmaz belə. İdeoloji fəaliyyət elə hüdudlanmalıdır ki, rabitə pozulmasın, davam etdikcə daha da mükəmməlləşsin.
Təhsildən, maarifləndirməkdən söz düşmüşkən, son onilliklərdə məktəb və təhsil müəssisələrimizin fiziki siması dəyişib, bu qədər məktəb və bağçalar tikilib, həmin müəssisələr avadanlıq və texnologiyalarla təmin edilib. Amma məktəblərimizin mənəvi siması bu dinamika ilə ayaqlaşa bilmir. Bu gün məktəblərimiz sovet hökümətindən miras qalmış ənənələri heç olmazsa, dondurub saxlaya bilməyib. Əksinə, gündən –günə pisləşir. “Xəzər “ rayonunda bir şagird qız digər şagird qızı təhqir edir. Məktəbin direktoru deyir ki, təhqir olunmuş qız 9-cu sinifdən məktəbdən çıxıb.

Hadisə də məktəbdənkənar baş verib. Bu cür etik baxışlarla hansı təlim-tərbiyədən danışmaq olar. Hər hansı bir şagird məktəbi bitirəndən sonra da onun bütün sonrakı həyatı, cəmiyyətdəki mövqeyi ilk öncə ailədən, məktəbdən əxz etdiyi tərbiyənin ifadəsidir. Şagird ilk olaraq bağçada, məktəbdə sosiallaşır. Bu şəkildə gizlədilən, üstü malalanan, hansı vasitələrləsə barışıq yaradılıb arxivə ötürülən hər təhlükəli əməl orada getdikcə eybəcərləşir, viruslaşır və geç –tez daha başqa ağır formada üzə çıxır.
İndi informasiya əsridir. Yetişməkdə olan nəsil daha çox mətbuat, televiziya vasitəsilə mənfi meyillərə sürəklənir. Təkcə Baba müəllimin deyil, digər bütün ziyalı və ağsaqqalların qınağına tuş gələn mənfi təzahürlər məhz belə formalaşıb qarşımıza çıxır. Ona görə də ideoloji qayğılarımıza mütləq diqqət verməliyik, özü də ayaq üstə. Maraq üçün mətbu səhifələrdə daha çox yazıları tirajlanan müəlliflərə, onların yazılarının sərlövhəlrinə fikir verin.Adamın əti tökülür. Eləcə də bunlar kimi də ekranlara dəvət edilən ekspert, qələm sahibi, mədəniyyət adamları var. Ziyalı gərək danışdığı və yaxud yazdığı sözün məsuliyyətini dərk etsin.
Bir vaxtlar insanlarımız ziyalı sözünə çox ehtiyac hiss edərdilər. Bu ziyalı alim, yazıçı, bəstəkar, bir şöhrətli vəzifənin sahibi olardısa, insanların heyranlığı, təslimiyyəti də qat-qar dərindən olardı. İndi isə əksinədir. İnsanlar indi ziyalı, savadlı adamların sözündən daha çox ağsaqqal, ağbirçək, həyat təcrübəsi zəngin olan adamların sözlərinə tapınırlar. Çünki başları artıq daşdan-daşa dəyib. Dahi Nizami necə demişdir:
Qiymətdən salmışdır sözü yalanlar,
Doğrunu danışan möhtəşəm olar.
Son