Ay işığı, bulaq başı, göy çəmən, Bir dünyamız, bir sən özün, bir də mən. Pərdə-pərdə gah ağlayan, gah gülən Nəfəsinlə oxu, gözəl, qoy səsin Ürəyimdə kaman kimi titrəsin…
Karvan-karvan göydən ulduzlar köçür, Hər kəs öz bəxtinə bir ülkər seçir. Qocalırıq,…ömür keçir, gün keçir, Oxu, gözəl! Oxu gözəl, qoy səsin Ürəyimdə kaman kimi titrəsin…
Can evimə sığışmayan arzular Bir dünyada neçə dünya arzular. Məhəbbətin nə ilki, nə sonu var Oxu, gözəl! Oxu gözəl, qoy səsin Ürəyimdə kaman kimi titrəsin
Xoşladığım bir gecə, yerlər, göylər işıqlı, Ay bir sərxoş göz kimi, ulduzlar yaraşıqlı. Bunları seyr edərkən Bir az fikrə gedərkən Fikrim, hissim, xəyalım o qədər yüksəldi ki, Mənə öylə gəldi ki, Bizlərdən əvvəl nə yer, nə göy, nə həyat olmuş, Nə bu ucsuz-bucaqsız gözəl kainat olmuş…
Gecə sakit… düşüncəm sakit deyildir fəqət, Gözlərimin önündə canlandı bir həqiqət. Xəyalım ənginlərə o qədər yüksəldi ki, Mənə öylə gəldi ki, İlk dəfədir kainat- Dünyanı sellərində çalxayan bizim həyat Sağda, solda döyüşmüş, Sonra yoluna düşmüş. Nə dayanmaq vaxtıdır, gözəl dostum, sən də gəl! Seyr edəlim qol-qola bu zümrüd çəməndə gəl! Göy üzünə bircə bax, hər ulduz bir sarı gül, Yarı qönçə, yarı gül. Səni gördüm, xəyalım o qədər yüksəldi ki, Mənə öylə gəldi ki, Bizə bu nazlı aləm görünərdi qaranlıq, Gözəl çarpışmasaydıq, gözəl yaşamasaydıq. Xoşladığım bir gecə, yerlər, göylər işıqlı, Ay bir sərxoş göz kimi, ulduzlar yaraşıqlı. Bunları seyr edərkən, Bir az fikrə gedərkən,
Fikrim, hissim, xəyalım o qədər yüksəldi ki, Mənə öylə gəldi ki, Bizlərdən əvvəl nə yer, nə göy, nə həyat olmuş, Nə bu ucsuz-bucaqsız gözəl kainat olmuş…
Sözləri: Əlağa Vahid Musiqi: Məmmədbağır Bağırzadə
Düşəndə türreyi dilbər xəyalə axşamlar Məhəbbət əhli düşər Min məlalə axşamlar…
Axşamlar … Axşamlar… Axşamlar…
Bir özgə ləzzəti var aşiqlə – məşuqə, Rəqibsiz yetər vüsalə axşamlar. Şərabı yarsız içəndə biraz da qəm gətirər Gül üzlü yar ilə ol həm piyalə axşamlar… Düşəndə çiyninə o qarə saçların, Dərin xəyala dalıram Baxdıqca doymuram, O məh cəmalə axşamlar…
“ Ana və Uşaq" 