Nostalji
Elə bir ev olmaz ki, orada uşaq səsi eşidilməsin, uşaq sevinci yaşanmasın. Axı biz hamımız nə vaxtsa uşaq olmuşuq. Və hamımızın uşaqlıq xatirələrində, ilk sevinclərində eyni bir sehrli melodiya mütləq var: “Cücələrim”. Bu mahnı sadəcə bir musiqi deyil, nəsilləri birləşdirən, dünyanı fəth edən bir uşaqlıq himnidir.Bu gün isə həmin unudulmaz nəğmənin, qəlblərə köçən onlarla lirik əsərin müəllifi, Azərbaycanın Əməkdar İncəsənət Xadimi, dahi bəstəkar Qəmbər Hüseynlinin anım günüdür. Vəfatından 65 il keçsə də, onun bizə miras qoyduğu musiqi dünyası hələ də gəncdir, hələ də hər birimizin evində yaşayır…Ömrünü musiqiyə fəda edən, cəmi 45 illik qısa həyatına böyük bir tarix sığdıran sənətkarın zəngin taleyindən ən maraqlı və az bilinən xatirələri təqdim edirik:
Çarli Çaplinin “Cücələrim” heyranlığı
Bəstəkarın 1948-ci ildə bəstələdiyi, 100-dən çox xarici dilə tərcümə olunan “Cücələrim” mahnısı ona dünya şöhrəti qazandırıb. Dünyanın ən böyük aktyorlarından biri olan Çarli Çaplin bu melodiyanı eşidəndə heyranlığını gizlədə bilməmiş və belə demişdir: “Bu melodiyanı, bu musiqini yazan xalq çox böyük istedad sahibidir”. “Cücələrim” mahnısının xilası Tofiq Mütəllibovun sözlərinə bəstələnən bu mahnı ilk dəfə Gəncədə uşaq xorunun ifasında səslənəndə bəzi tənqidçilər tərəfindən ciddi qəbul edilməmişdi. Lakin böyük bəstəkar Üzeyir Hacıbəyli bu melodiyanı eşidən kimi onun dahiyanə bir əsər olduğunu vurğulayaraq mahnının Moskvaya — Ümumittifaq Festivalına göndərilməsini tələb etmiş və beləcə əsərin dünya miqyaslı uğurunun yolunu açmışdır. Qamışdan düzəldilən ilk tütək Qəmbər Hüseynli Gəncənin “Dördyol” məhəlləsində anadan olub və 6 yaşında atasını itirib. Bacısı Raziyyə xanımın xatirələrində qeyd olunur ki, balaca Qəmbərin evlərində musiqi aləti tapılmadığı üçün o, uşaq vaxtı çay kənarından yığdığı qamışdan özünə tütək düzəldər, bütün günü orada bəstələdiyi melodiyaları çalıb oxuyarmış.
Tar ifaçısından violonçel ustasına
Gəncə Musiqi Texnikumunu tar sinfi üzrə fərqlənmə ilə bitirən gənc Qəmbər Bakıya təhsilini davam etdirməyə göndərilir. Lakin Bakı Musiqi Texnikumunda ona tamamilə fərqli — Qərb aləti olan violonçel sinfində oxumaq təklif edilir. O, heç tərəddüd etmədən razılaşır və qısa müddətdə qərb musiqi mədəniyyətini dərindən mənimsəyir.
Şuşada keçən bir illik direktorluq və Gəncə Filarmoniyası
1939-cu ildə istedadlı musiqiçi kimi Qəmbər Hüseynli milli musiqimizin beşiyi sayılan Şuşa Musiqi Texnikumuna direktor təyin edilir və orada Qarabağın musiqi mühitini canlandırır. O, həm də doğma şəhəri Gəncədə Dövlət Filarmoniyasının yaradılmasının əsas təşəbbüskarı və ilk bədii rəhbəri olmuşdur. Ömründən uzun yaşayan yaradıcılıq irsi
Bəstəkarın yaradıcılıq irsinə yüzlərlə unudulmaz musiqi əsəri daxildir:”Cücələrim” (Sözləri: Tofiq Mütəllibov), “İlk məhəbbət” (Sözləri: Ənvər Əlibəyli), “Ay işığında” (Sözləri: Zeynal Cabbarzadə),”Gecələr uzanaydı” (Xalq yaradıcılığı), “Tellər oynadı” (Sözləri: Cəfər Cabbarlı), “Düşür yadıma” (Sözləri: Mikayıl Müşfiq), “Gözlərin” (Sözləri: Nigar Rəfibəyli).
Qəmbər Hüseynli cəmi 45 il yaşadı. Bu, bir insan ömrü üçün çox qısa, amma bir sənətkar üçün əbədiyyət qazanmağa yetəcək bir zamandır. Bu oyun dünyanın harasında bir uşaq “Cücələrim” oxuyursa, harada bir aşiq “İlk məhəbbət” melodiyasını zümzümə edirsə, Qəmbər Hüseynlinin ruhu oradadır. Cismlər unudulur, amma qəlblərə toxunan musiqi əbədi qalır. Böyük bəstəkarımızı vəfatının 65-ci ildönümündə dərin hörmət, sevgi və rəhmətlə anırıq.
