“ Ana və Uşaq"

  Son vaxtlar   bir  çox saytlarda və sosial şəbəkələrdə   kişilər/ ərlər/ atalar  haqqında qərəzli yazılar dərc olunur. Məsələnin dərinliyinə vara bilməyən  müəlliflər  kişiləri ittiham edirlər.

Guya,  bəzi kişilər qadınlara qarşı, yəni öz qadınlarına qarşı xüsusi qəddarlığı ilə seçilirlər və guya belə kişilər  bunu özlərinin  güclü cinsin nümayəndəsi olduğunu    nümayiş etdirmək üçün edirlər. Biz bütün zorakılıq və şiddət hallarını pisləyirik.   Baxmayaraq ki, artıq     kişilərin şiddətə məruz qalmaları haqqında  narahatçılı   formalaşmaqdadır. Bu şiddət fiziki şiddət olmadan daha çox  mənəvi şiddətdir.

Dağıstanıda   aulda yaşayan bir dağlıdan  soruşurlar ki, belə şöhrətli mənsəbə necə nail olmusan? O da cavab verir ki,  mənə əvvəlcə evdə qadınım dəyər verdi, hörmət etdi. Qadınıma baxıb uşaqlar, sonra məhələ, daha sonra aul və  belə-belə şöhrətləndim.

Əslində, bu rəvayət dağlılara aid edilsə də,   eynilə Azərbaycan Qadınının  qanına, canına, ruhuna hopmuş bir  vəfa, sədaqət əhdi olub. Bir qədər yaşı nəslin nümayəndələri öz ana və nənələrini belə  görüb. Analar, nənələr belə olubdusa, atalar, babalar da  buna qarşılıq ərlik,  pasibanlıq nümayiş etdiriblər.

 Amma indi fikir verin, hansı qadından əri haqında bir az siyasətlə  fikirlərini bilmək istəsən,   həmin qadın çox ucuz qiymətə ərinin mövqeyini aksiyaya çıxaracaq.

 Bizim əsəbiyyat və sənət əsərlərinin ən  dəyərli nümunəsi Ana, Qadın mövzusunda olub  və bu gün də belədir.

 Yalandan  heç vaxt əzəmətli      QASIN, ANA obrazı yaratmaq olmaz.  Nə ədəbiyyatda, nə  rəngkarlıqda nə də musiqidə.  Mən inanmıram  belə nümunəyə. Qələm adamı var ki,  şeirin texnologiyasını  dürüst bilir.  Lap qadına aid  bir yox, bir neçə şeir də yaza bilər. Amma onun yazdıqlarında  duyğu, hiss olmur.

Mən bu yaşıma  çıxıb  Azərbaycan    Qadınının istər baxışlarda, istər cəmiyyətdə  nə qədər  müqəddəs  olduğunu görmüşəm. Buna paralel olaraq da  hər qadının ərini vüqarlı. Onları belə vüqarlı edən ilk növbədə,  qadınlarımız olub.

XX əsrin 80-ci illərinin sonuna qədər bu, birmənalı olaraq belə olub.  Nə baş verdisə,  bundan sonra oldu.

  Bu yazını paylaşmaqda  məqsədim isə  odur ki, proletarların bir nümyəndəsi kimi onlar  haqqında  baxışlardakı, ürəklərdəki etimadsılıqları, şübhələri paramparça edim.

Baxın, proletar nümayəndələri Sizə necə dəyər vermişlər….