“ Ana və Uşaq"

Poeziya buketi, nəğmə çələngi

Bax: https://www.yutube.com/watch?v=r0-rd441c0o:

Sözləri : Qasım Qasımzadə

Musiqisi: Telman Hacıyev 

Oğlan:

Qonşuluğun hər cövrünə dayandıq,

Bir sevindik, arzumuzu bir andıq.

Açıq deyim, daha bu ildən belə,

Qonşu olmaq istəmirəm səninlə.

Qız:
Biz həmişə şad-mehriban dolandıq,
Oğlan:
Açıq deyim, daha bu ildən belə,
Qonşu olmaq istəmirəm səninlə

Qız:
Sən çaşdırdım oğlan mənim fikrimi,
Ən yaxın bir qohum kimi, dost kimi.
Sən çaşdırdım oğlan mənim fikrimi,
Aləm bilir, biz olmuşuq səmimi.
Hardan əsdi indi soyuq bir külək?
Utanma, aç sən o sirrini görək.

Qız:
Batan günəş bax, gör necə saralır,
Axşam düşür, ağ tarlalar qaralır.
Atalardan qalma bir məsəl də var,
Qonşun pisdir, birdəfəlik köç, qurtar.

Oğlan:
Gəl tələsək, vaxtımız da daralır.

Qız:
Atalardan qalma bir məsəl də var,
Qonşun pisdir – birdəfəlik köç, qurtar.

Oğlan:
Nə zaman ki, baxışımız ötüşür,
Ömürmüz şən, günlər tez-tez ötüşür.
Nə zaman ki, baxışımız ötüşür,
Ürəyimə alov düşür, od düşür,
Bir arzum var, coşub o dilə,
Qonşu olmaq istəmirəm səninlə.

Oğlan:
Yox başımda köçüb, getmək havası,

Qız:
Məhəbbətsiz varmı ömrün səfası.

Oğlan:
Köç bizə gəl, quraq təzə ailə,
Qonşu olmaq istəmirəm səninlə

Qız:
Müxtəsəri budur, sözün qısası,
Köçüm sizə?

Oğlan:
Quraq təzə ailə,
Qonşu olmaq istəmirəm səninlə.