“ Ana və Uşaq"

Nostalji

Heç kimin unutmadığı bir küncdə bir yaz gülü açdı…
Səssiz, təvazökar, amma bütün gözəlliyi ilə.

Heç kim onu ​​görmədi,
nə təriflədi, nə də qoxuladı…
Amma yenə də çiçəkləndi.

Çünki bəzi gözəlliklər görünmək üçün deyil,
mövcud olmaq üçün yaranır.

Bəzi çiçəklər alqış üçün deyil,
həqiqəti bilənlərin qəlbini təsəlli etmək üçün açır.

Bəlkə də həyat belədir —
öz baharını yaşamaq üçün,
hətta heç kim görməsə belə…

Bəzən həyatın ən dərin həqiqətləri göz qabağında deyil, unudulmuş guşələrdə gizlənir. Heç kimin baxmadığı, heç kimin fərq etmədiyi bir yerdə bir yaz gülü açır. Nə alqış, nə də diqqət gözləmir. Sadəcə çiçək açır… çünki bu, onun təbiətidir.

Bu gül bizə səssiz bir dərs verir: gözəllik yalnız görünmək üçün deyil. Bəzi insanlar kimi bəzi varlıqlar da sadəcə varlıqları ilə dəyər qazanırlar. Etdikləri yaxşı əməllər, göstərdikləri səbr və sevgi bəzən görünməz olsa belə, bu, onların əhəmiyyətini azaltmır.

Uşaqlara öyrətmək üçün ən vacib şey məhz budur. Onlara həmişə diqqət mərkəzində olmalarının vacib olmadığını deməliyik. Əsl vacib olan onların daxilindəki yaxşılığı və salehliyi qorumaqdır. Uşaq yaxşılıq edəndə, hətta heç kim baxmadığı zaman belə, artıq həyatın ən böyük dərslərindən birini öyrənib.

Bu, valideynlər üçün ayrı bir mesajdır: Uşaqlarımızın hər bir uğurunu yalnız nəticə ilə deyil, həm də niyyət və səylə qiymətləndirməliyik. Çünki bəzən ən qiymətli “çiçəklər” səssizcə, sakitcə açır.

Unudulmuş yaz gülü bizə həyatın mənasının yalnız görünüşlə bağlı olmadığını xatırladır. Əsl dəyər, heç kim baxmadığı zaman belə, onun gözəlliyini yaşaya bilməkdədir.