Baş redaktordan
“Lider”- ingilis sözüdür, “öndə gedən”, “başçı” deməkdir.
Lider – yüksək məsuliyyət, hiss, zəka və idarəçilik keyfiyyətlərinə malik olaraq bunları mənsub olduğu xalqın, cəmiyyətin rifahı naminə sərf edən şəxsiyyətdir. Lider kütlələri ardınca apara bilən ictimai və dövlət xadimidir. Lazım olduqda qəbul etdiyi məsul qərarların və onların nəticələrinin ardında dayanmağı bilir .
Tarixdə çox liderlər olub. Müharibələrlə, tiranlıqla kimsə xalqın taleyində və tarixində iz buraxa bilməyib. Olsa-, yaddaşlarda müstəbid kimi qalıblar və biz üzü gələcəyə doğru getdikcə onları müstəbid, qəddar kimi xatırlayırıq. Kaliqula, Ben Əli, Jan-Bedel Bokassa, Françesko Franko, Nikolay-Ylena Çavuşesku , Benito Mussolini, Hitler, Səddam Hüseyn, Hüsnü Mübarək, Qəddafi və neçə-neçə diktatorları tarix dünya durduqca diktator kimi də axtırlayacaq. Amma əsl liderlər xalqına, vətəninə sədaqətlə xidmət edib. Belə liderləri olan xalq xoşbəxtdir. Sovet dönəmində biz Türkiyəni ancaq coğrafi ad olaraq eşitmişdik. Amma indi qovuşmişuq. Soyumuzu, kökümüzü tanımağa başlamışıq. Türkün şərəfli tarixi var. Türkün Atatürkü var. Atatürk bir dəfə nahar edəndə ingiliz hərbçisi kənardan qəzəblə onu süzürmüş. Mustafa Kamal mühafizəçisindən soruşur ki, o, niyə elə baxır? Mühafizəçi bir qədər sonra gəlib cavab verir ki, ingilis deyir ki, mənim babamı Çanaqqalada türklər öldürüb. Mustafa Kamal mühafizəşisinə deyir ki, ondan soruş ki, onun bqabasının Çanaqqalada nə işi varmış?
Bu, təkcə bir məişət mövzusunun söhbətimi, yox..yox, yox!
Bu, hər birimiz üçün qürur doğurur. TÜRKÜN SAHİBİ VAR- TÜRKİYƏ. Xoş niyyətlə gələni gözümüz üstə saxlarıq. Fəqət, bəd niyyətlilərə aman vermərik.
Dünyada indi ağalıq iddiasında necə məkrli planlar qurulur. Kim istəyir ki, Türkiyə qüdrətl olsun? Bunu hamımız bilrik. Elə isə şəxsi ambisiyaları dövlətçilik, türkçülük məramımıza yaxın buraxmayaq.
Televiziyadan dünyanın əksər liderlərini tanıyırıq.
Amma onların hamısına heç də rəğbətimiz yoxdur.Heç dünyanın özünün də yoxdur. Dahi şairimiz Hüseyn Cavidin misraları elə bilirəm ki, dahilik meyarı üçün əsl etalondur:
Kəssə hər kim tökülən qan izini,
Qurtaran dahi odur yer üzünü.
Bu meyarı siyasətində, sözündə ehtiva edən 2 Lider var: sayın Ərdoğan və cənab İlham Əliyev.
Bəşərin, öz xalqlarının taleyi üçün bu iki Lider qədər yanan digər kimsə tanımıram. Azərbaycan 30 ildən artıq işğal altında qalıb. Bədxah qonşularımız yağmaladıqları torpaqlarımızı xarabazara çevirdilər. Öldürdüklərini öldürdülər, əsir etdiklərini əsir etdilər. Əslində, bu təcavüz 30 ilin faciəsi deyil. 2 əsrdən artıqdır ki, ermənizm torpaqlarımızın eninə də işlədi, dərininə də.
Yalnız müstəqilliyə qədəm qoyduqdan və Ümummilli lider Heydər Əliyev hakimiyyətə qayıtdıqdan sonra müstəqilliyə təşnə xalq ürəklərində bu arzunu cücərtməyə başladılar.
onu gerçəkləşdirmək üçün fəaliyyətə başladı. Ölkədə asayiş bərpa edildi, iqtisadiyyat dirçəldilməyə başladı. Paralel olaraq ordu quruculuğuna başlanıldı. 2003-cü ildən isə Prezident seçilmiş cənab İlham Əliyev bu kursu davam etdirməkdədir. Həm də qətiyyətlə, müdrik addımlarla. Bəxtiyar Vahabzadənin bir “Təyyarələr”şeirində deyildiyi kimi, məqsədlərinə, bu xalqın ideallarına təyyarələr kimi dümdüz addımladı. Gənc olmasına baxmayaraq, çox müdikcəsinə addımladı:
Yerdən alıb öz gücünü
Qalxar göyə təyyarələr,
Məhəl qoymaz
nə yağışa,
nə küləyə
təyyarələr.
Uçuşu da əzəmətli,
Duruşu da əzəmətli…
Aşıb-daşar
təyyarələr.
Yerdə deyil,
göydə yaşar
təyyarələr.
Sərnişinə
Vüqarından – vüqar verir
təyyarələr,
Günlərin yox,
Saatların az ömründə
Qütbləri birləşdirir
təyyarələr.
Gecə gedir,
Gündüz gedir
təyyarələr.
Məqsədinə,
Mənzilinə dümdüz gedir
təyyarələr.
Eniş bilməz,
Yoxuş bilməz,
Dolay bilməz
təyyarələr.
Nə burulmaz,
Nə əyilməz təyyarələr….
çəridən alışmasa
bu sürətlə,
bu cürətlə
Gedə bilməz
təyyarələr.
Özü kimi
Ölümü də mərdanədir.
Mənzilinə uça-uça,
qaça-qaça
Öz içindən tez üzülər
təyyarələr.
Yavaş-yavaş ölə bilməz.
Öləndə də birdən ölər
təyyarələr.
Cənab İlham Əliyevin liderlik etdiyi müddətdə ölkəmizin iqtisadiyyatı dirçəldildi, ölkəmizin beynəlxalq aləmdə imzalar içində imzaları görünməyə başladı. Qüdrətli ordu yaradıldı və “Nəyi, necə və nə vaxt etmək lazım olduğunu” doğru-düzzgün hesaba alan Ali Baş Komandanımız torpaqlarımızı işğaldan azad etdi.
Müharibə düşmənin kapitulyasiyası ilə sonuclansa da, onlar separatçılıqda davam edirdilər. Onda lokal antiterror əməliyyatı keçirməyə zərurət yarandı. Qəhrəman ordumuz öz müzəffər sərkərdəsi ilə bu əməliyyatı uğurla baş çatdırdı. Nəhayət, cənab Prezidentimizin Prezidentliyinin 20-ci ildönümündə özü şəxsən Ağdərədə, Sərsəng su anbarının ərazisində, Xankəndində, Xocavənddə, Xocalıda Azərbaycan Respublikasının Dövlət Bayrağını ucaltdı.
Bunlar indi bizə yuxu kimi gəlir.Şükür bu günlərə. Əsgərlərimiz də bayraq ucaldır, Ali Baş Komandanımız da. Bu, o deməkdir ki, bu bayraq ki var, Ali BaşKomandan qaldırıb, o, bir daha enməz….
Cənab İlham Əliyev bu xalqın iki əsrdən çox davam edən erməni tarixini tarmar etdi. Bu ali ideallara çatmaq üçün cənab Prezident 20 il yol gəldi və “təyyarələr kimi də məqsədinə dümdüz gəldi”. İdeallarına qovuşdu cənab Prezident, halalı olsun. Xalqını da qovuşdurdu, xalqının da halalı olsun.
Bu yerdə iki arzumu da bildirəcəyəm. Onu da bildirim ki, bu arzuları mən çox-çox əvvəllər saytımızda bir dəfə də dilə gətirmişəm :
- Cənab Ali Baş Komandana generalissimus rütbsi verilsin.
Generalissimus (lat. generalissimus) — bir sıra ölkə ordularında ali hərbi rütbə. Bəzi ölkələrdə yüksək hökumət adamlarına və ya hökmranlıq edən ailə üzvlərindən bəzilərinə verilən fəxri ad kimi qəbul edilmişdir.
Bir qayda olaraq bu rütbə müharibə dövründə böyük ordu birləşmələrinə komandanlıq etmiş generallara verilir. Bəzən bu ad dövlət başçılarına və kral ailə üzvlərinə də verilib.
Tarixdə ilk generalissimus rütbəsini 1569-ci ildə Fransa kralı IX Karlın qardaşı —18 yaşlı gələcək kral Henrix Valua almışdır. Fransa tarixində 12, Avstriya tarixində 9, Almaniya tarixində 3, İtaliya tarixində 3, Çin tarixində 6, Rusiya tarixində 6, SSRİ tarixində 1 nəfər generalissimus rütbəsi daşımışdır.
Mənim hələ orta məktəbdə tarix müəllimlərindən eşitdiyimcə, bu ali hərbi rütbənin verilməsi üçün vacib şərtlərdən biri də budur ki, həmin şəxs ölkəsini Vətən müharibəsindən qalibiyyətlə çıxarmış olsun. Cənab Ali Baş Komandanəmız İlham Əliyev Vətən və Xalq qarşısında bu xidməti şərəflə yerinə yetirdi. Müharibədən xalqının qarşısına triumfla qayıtdı. Nə üşün bizim Ali Baş Komandan Generalissimusumuz olmasın….
O, bu xalqa Zəfər bəxş etmiş liderdir.
2. XVII əsrdə Rusiya tarixinin çətin bir dövrünü yaşamışdı. Ölkədə olan daxili çəkişmələrdən istifadə edən polşalılar və isveçlilər Rusiyaya basqın edirlər. Belə bir vaxtda Kuzma Minin və Dmitri Poşarski xalqın azadlıq mübarizəsinə qalxır. Xarici qəsbkarlar rus torpaqlarından qovulub çıxarılır və Rusiya xarici işğaldan xilas olur. Moskvada Qırmızı meydanda bu iki qəhrəmanın şərəfinə əzəmətli bürünc abidə ucaldılmış və pyedestalına yazılmışdır: “Kuzma Mininə və Dmitri Poşarskiyə minnətdar olan Rusiya ”XVII əsrdə Rusiya tarixinin çətin bir dövrünü yaşamışdı. Ölkədə olan daxili çəkişmələrdən istifadə edən polşalılar və isveçlilər Rusiyaya basqın edirlər. Belə bir vaxtda Kuzma Minin və Dmitri Poşarski xalqın azadlıq mübarizəsinə qalxır. Xarici qəsbkarlar rus torpaqlarından qovulub çıxarılır və Rusiya xarici işğaldan xilas olur. Moskvada Qırmızı meydanda bu iki qəhrəmanın şərəfinə əzəmətli bürünc abidə ucaldılmış və pyedestalına yazılmışdır: “Kuzma Mininə və Dmitri Poşarskiyə minnətdar olan Rusiya ”
Biz Cıdır düzündə və yaxud xalqın Qarabağ torpağında arzu etdiyi bir yerdə İlham Əliyevin sağlığında ikən abidəsini ucalrmalı və pyedestalına yazmalıyıq:
– İlham Əliyevə minnətdar olan Azərbaycan!
“ Ana və Uşaq" 