Təbiət – yaşıl sipərimiz
Canavar ayaq izləri ilə deyil, geridə qoyduğu dağıntılarla tanınır.
Aldo Leopold
1995-ci ildə məşhur Amerika qoruğu olan “Sarı Daş”a bir dəstə canavar gətirildi. Bu vaxta qədər həmin ərazidə canavar olmamışdı, təkcə marallar olmuşdu. Hətta maral sürüləri o qədər artıb çoxalmışdı ki, qoruqdakı bitki örtüyünü və otlaqları tamamilə məhv etmişdi və vəhşi təbiət üçün yaşayış mühiti dağılmaq üzrə idi. Lakin təsadüfən burada bir neçə canavar peyda oldu. Canavarların gəlişi ilə tezliklə möcüzəvi bir dəyişiklik baş verdi.Canavarlar bir neçə maralı ovladılar və bu, maralların təbii davranışına təsir göstərməyə başladı. Marallar asanlıqla tutula biləcəkləri yerlərə getməyi dayandırdılar. Nəticədə, maralların getmədiyi ərazilər yaşıllaşmağa və çiçəklənməyə başladı. Bununla quşlar geri qayıdıb bitkilərin meyvələrini payladılar və sonra meşə əmələ gəlməyə başladı. Yeni əmələ gələn söyüdlər bolca böyüdü ki, bu da ayı populyasiyasının artmasına səbəb oldu. Həmçinin, ağacları sevən qunduz geri qayıtdı və ərazidəki çayın axınını və su ehtiyatlarını tənzimlədi, balıqlar və digər su heyvanları isə qurduqları yuvalarda və yuvalarda çoxalmağa başladılar. Nəticədə, canavarlar çaqqalları öldürdülər və bu da dovşan və siçanların sayının artmasına səbəb oldu. Onlarla birlikdə bu heyvanları ovlayan bir çox yırtıcı quş, eləcə də tülkü və porsuqlar da artdı. Qarğalar, qartallar və ayılar canavarların qoyduğu cəsədlərlə qidalanmağa başladılar və ətraf mühitin təmizlənməsinə və tarazlığın qorunmasına kömək etdilər. Ən əsası isə canavarlar çayların təbiətini dəyişdirdi. Meşələr böyüdükcə çayların sahilləri daha az çökdü və çayların axını daha sabit və təmiz oldu. Nəticədə, çayların qolları daraldı və daha dərin dərələr yarandı. Bu, ərazidəki çay hövzələrini daha sabit etdi.Buna görə də, canavarların təbii ekosistemin əsas tənzimləyiciləri olduğunu və möcüzələr yaratdığını demək olar.
Mənbə: İnternet
“ Ana və Uşaq" 