“ Ana və Uşaq"

Valideyn guşəsi

Övlad böyütmək anaya xas “vəzifə” deyil, uşağa ana və ata lazımdır. Ona görə də tək qadınlara yox,  hər iki valideyn bunları etməlidir:

Uşağınızın səyini qiymətləndirin:

Övladınız həyatda çətinlik çəksə və səhvlər etsə belə, uşağınızın xarakterini tənqid etməyin və onun səylərini təşviq etməyin. Bu gün yıxıla bilərsən, sabah yenidən qalxa bilərsən, bu gün mübarizə apardın, sabah öhdəsindən gələ bilərsən.  Bütün bunları dəyərləndirib addım atsanız,  övladlarınızı da doğru yönləndirmiş olacaqsınız.

Əvvəlcə uşağınızın sərhədlərini qoruyun:

Əgər övladınız hansısa fəaliyyətlə məşğul olmaq istəmirsə, bunu necə gəldi   etməyin. Qucaqlamaq və öpmək istəməyən insanları məcbur etməyin. Uşaqlar termos kimidirlər, nə hiss edirlərsə, doğrudur və onları qoruyur. Uşağınızı dinləyin. Dediyi şeylərə inanmaq çətin görünsə belə, yalan danışdığını deməyin.

Uşağınızı başqaları ilə təhdid etməyin:

Ağlama, sürücü dayı əsəbiləşir, bax, xala sənə əsəbiləşəcək kimi hədə-qorxu gəlmə. Bu, uşağınıza başqa insanlar tərəfindən uşağınıza qəzəblənmək hüququv olduğunu göstərir. Gələcək bir vəziyyətdə haqlı olduğunu düşünsə belə, yad birinin ona qəzəbləndiyini və susacağını düşünə bilər. Uşaq susanda təhlükə oradan başlayır. Üstəlik, bu münasibət mən səninlə bir valideyn kimi məşğul ola bilmərəm, qoy başqaları məşğul olsun deməkdən başqa bir şey deyil.

Uşağı özünüzlə təhdid etməyin:

“Gəl, gəlmirsənsə, mən evə gedirəm, o zaman sən burada tək qal” kimi ifadələr uşağın valideynlərini dinləməsinə səbəb olur. Ancaq burada itaət etmək uşağın valideynini itirmək qorxusundan irəli gəlir. Bu şəkildə təhdid edilən uşaq istəmədiyi bir şeyi etdikdə, itirməkdən qorxduğu üçün qarşıdakının ayrıla biləcəyi düşüncəsi ilə etiraz edə bilməz. Yetkin olanda, həyat yoldaşı ilə problemi olanda arvadının getməsindən qorxur. Ən pis halda o, gedəcək yerinin qalmayacağından qorxur.

Bu barədə nə düşündüyünüzü soruşun:

Son qərarları siz verəcəyinizə baxmayaraq, uşağınızın fikirlərini dinləyin. Dedikləri səhv olsa belə, dərhal rədd etməyin. Bilin ki, bu,  uşağınıza heç bir xeyir verməyəcək. Uşaq ilk olaraq ailədə özünü ifadə edir. Onların dediklərinə dərhal məsləhət verməyin. Bəzən, sadəcə , qulaq asmaq, hətta böyüklər üçün də ən doğru yoldur. Onun necə hiss etdiyini eşitməyə çalışın. Niyə bunu etməmisən, get belə et demək, uşağın özünü daha çarəsiz hiss etdirəcək. “Açıqcası çətin bir hadisə ilə qarşılaşdınız, bu, sizdə necə hisslər yaratdı, indi nə etməyi planlaşdırırsınız” kimi cümlələri elə indi, bu gün məşq edin.

Nə olursa- olsun,  həmişə səninləyəm deyin:

Hər bir valideyn övladının  özünün yaşadığı çətin təcrübələri yaşamamasını arzulayır.  Buna görə də   valideynlər    övladlarının təcrübələrinə rəhbərlik etməklə  ona  dəstək ola bilərlər. Təbii ki, bu, həmişə asan olmur. Kəpənəyi qaçmamaq üçün ovucunuzda nə qədər sıxsanız, bir o qədər çox zərər verərsiniz. Yalnız kəpənəyi ovucunuzu geniş açıb uçmağa yönəltsəniz və  hərdən   uçub oraya qayıtmasına imkan versəniz, müstəqil bir fərd yetişdirmiş olarsınız.

Qeyd: Yazı türkcədən tərcümə ilə təqdim olunur.