“ Ana və Uşaq"

Bir gün gənc bir qadın qucağında körpə uşaqla küçənin küncündə oturub yemək və pul  üçün gəlib gedənlərə əl açır, yalvarırdı. Nimdaş paltar geyinmişdi. Üzü çirkli idi və yazıq görünürdü.

Bu qadın küçədən keçənlərə yalvararkən qarşısından gənc  və yaraşıqlı bir kişi keçirmiş. O, qadına fikir verdi, amma bunu sezdirməmək üçün  ona   tərəf təkrar dönüb   baxmadı. Qarçıda onu böyük və dəbdəbəli evində gözəl hazırlanmış nahar süfrəsi gözləyirdi. Amma o,    yenidən həmin  yazıq qadını və körpəsini təsəvvürünə gətirdi. İçində hissləri nəyəsə etiraz edirdi.

 Gənc  etirazlarını bildirmək üçün  Allaha xitab etdi ki,  niyə o qadına yazığınız gəlmirr? Niyə o uşaqlı qadına kömək etmirsiniz, İlahi?  

Bu zaman  ruhunun dərinliklərindən gələn bir cavab eşitdi:

-Mən etdim. Mən səni yaratdım!