“ Ana və Uşaq"

 “Yalan deyil, əsla, eşq al,qırmızı”… Ağ olsa nə olacaq ki. Mavi çalarlı, sarı olsa, eşq olmayacaq ki?..

Rəng bir şeyin işıq tonu deməkdir.   Bunun sevgiyə  nə aidiyyəti var ki? Əgər  eşq al,  qırmızıdırsa,  bu  o birilırindən guya fərqli sevənlər, fərqli sevgili olanlar niyə ağ libasda   gəlin köçürlər?  Elə hamısı al və ya qırmızı libasda gəlin köçsünlər də.  Guya qırmızı geyinəndə  o evdə həmişə  eşq, sevgi  aurası  hökm sürəcək?

Rənglərin insan həyatı və psixologiyasına özünəməxsus təsiri olduğunu,təbii ki, danmaq olmaz.  Amma, məncə,   burada rəng deyil, rəngin doğurduğu assosiasiya  önəm  kəsb edir. Ona görədir ki, 180-a yaxın rəng tonu olduğu  halda, 10000-dən artıq rəng çalarlarını fərqləndirmək mümkündür.

 Ağ libas    bir qızımızın əynində  bir  başqa   duyğu yaradır,  həkimlərin əynində başqa.   

 Bəzi rənglər sinir sistemində  güclü oyanma yaratdığı halda,  bəziləri, əksinə, sinir sistemini sakitləşdirir.

 Məsələn, eşqin rəngini al, qırmızı görmək istəyənlər bilirlərmi ki,  müəyyən müddət ərzində təmiz qırmızı rəngə baxan insanın qan təzyiqi yüksəlir, tənəffüs və ürək döyüntülərinin tezliyi artır.  Belə vəziyyətdə  nə eşq, nə  məhəbbət?

 Əvvəl eşq olmalıdır, əvvəl duyğu olmalıdır,  bundan sonra eşq özünü tamamlayan rəngİ və ya musiqini tapmalıdır.

        Məşhur  fransız romançısı Stendal  1830-cu ildə  özünün    məşhur “Qırmızı və Qara”  romanını   nəşr etdirmişdi.    Bu rənglər , əlbəttə,  rəmzi  mahiyyət kəsb edir: qırmızı ordunun paltarını, qara isə  ruhanilərin libasını . Amma   ayaqqabıların böyük qismi qara rəngdə olur. Qara kostyum  onu geyinənə bir başqa  məzmun gətirir.

 Lirik şairimiz Nəriman Həsənzadə məhəbbətin ağlı-qaralı, acılı-şirinli  tərəfini çox doğru mənalandırmışdır:

Məhəbbət! Nə deyim bu ülvi ada?

Bir gözlə baxmayır hamıya o da,

Birinə ömür-gün yoldaşı verir,

Birinə əbədi göz yaşı verir…

Kimə ömür-gün yoldaşı verir,  onlar deyirlər ki, eş al, qırmızı… Nəsibi göz yaşları  olanlar isə  qara geyinir, saçları isə  dümağ olur…

  Bəs eşqin  rəngin nə olsun…  Mənə görə , sadəcə,   eşqin özü olsun, həqiqi olsun, saf olsun:  yuva saldıqları ürəkləri şad, bəxtiyar etsin. 

Eşqin rəngi olmasın: dadı olsun, gətirdiyi yeni bağlılıqlar, ülviyyət, ülfət olsun…