Mövqe

Uşaqların əxlaqi tərbiyəsi bütün həyatı boyu baş verir və onların inkişaf etdiyi mühit bu prosesdə həlledici rol oynayır. Əvvəlcə ailədən başlayan formalaşma sonra bağçada və məktəbdə, daha sonra cəmiyyətdə davam etdirilir. Uşaqlıq, yeniyetməlik dövrləri bu baxımdan övladlarımızın həyatında çox həlledici mərhələdir.
Uşaq pis, qəddar və xeyirxah doğulmur. O, yaşa dolduqca əxlaqi keyfiyyətlər qazanmalıdır. Bu müddətdə o, müxtəlif sosial rollar daşıyır: tələbə olur, idman oyununda təmsil etdiyi komanda kapitanı, dost, oğul , dayı, əmi, kürəkən və s. Qızdırsa, rəfiqə bacı, bibi, xala, gəlin, ana və sair.
Bu rolların hər biri balaca xarakterin formalaşmasında böyük əhəmiyyət kəsb edir. Bu rollar nə qədər müxtəlifdirsə, o, daha çox əxlaqi prinsiplərlə tanış olacaq və şəxsiyyəti daha zəngin olacaqdır. Təbii ki, həmin rollar uşaqlara ailədə deyil, bağça və məktəblərdə etibar edilir,verilir. Uşaq məhz bağçada və məktəbdə sosiallaşır. Bu prosesdə valideynlərdən sonra birinci şəxs bağçada da, məktəbdə də müəllimlərdir. Müəllim və tərbiyəçilər uşaqlara ilk həyat qaydalarını öyrədir, onlarıın dünyagörüşünü genişləndirir, cəmiyyətdəki insanlarla ünsiyyətini formalaşdırır. Əgər uşaqlarda məktəbəqədər təhsil müəssisələrindən başlayaraq sistemli və düşünülmüş şəkildə Vətənə, torpağa, əməyə, əmək adamlarına məhəbbət, xeyirxahlıq və başqalarına hörmət kimi əxlaqi dəyərlər aşılanarsa, daha sonra ümumtəhsil məktəblərində bu dəyərlər cilalanarsa, gələcəyimiz kimi ümid etdiyimiz uşaqlar həyata kamil vətəndaşlar kimi atılacaq, onda həyatımız daha mənalı və daha gözəl olacaq. Məsələn, bizim uşaqlarda görmək istədiyimiz əxlaqi dəyərlər bunlardır:
– insanlarla rastlaşarkən salamlaşmaq;
– ayrılarkən xudahafizləşmək;
– bir başqasının sənin üçün göstərdiyi qayğı və diqqət üçün təşəkkür etmək,
– ictimai yerlərdə özünü mədəni aparmaq, nəzakətli olmaq,
– heyvanlara mərhəmət,
– ictimai əmlaka, təbiətə qayğı;
– böyüklərə qarşı hörmət , özündən kiçiklərə nəvaziş göstərmək və sairlər….
Sovet dövründə bağça və ümumtəhsil məktəblərində bunlar şəffaf idi.Yəni, harda olurduqsa, bağça və məktəb uşaqlarını bu keyfiyyətlərin daşıyıcısı kimi görürdük. Son dövrlər çoxlu sayda bağça və məktəblər tikilsə də, bu, sadəcə, dövlətimizin, onun rəhbərlərinin gələcəyimiz olan uşaqlara diqqət və qayğısı kimi qəbul edilir. Məktəb və bağçalar isə öz təməl vəzifəlrini bu diqqət və qayğıya uyğun tam həyata keçirə bilmirlər. Hələ də elə bağçalar var ki, həyətinə qədəm basandan bütün gözəlliklərə duyğuların bağlanır: istər bu bağçalarda tərbiyə edilən, məktəbə hazırlanan uşaqların, istərsə də burada çalışacaq pedaqoji-texniki heyətin. Şəhərimizi gəzərkən yolumuz bağça yanından düşəndə dərhal diqqətimizi cəlb edir: tərbiyəçi müəllim texniki işçiilə söhbət edir, balacalar da dağınıq halda hərəsi bir fəaliyyətlə məşğuldur.
Uşaqlar bütün günü hazırlıq otaqlarında məşğul olmurlar ki. Açıq havada aparılmalı məşğələlər, gəzintilər var. Bağçanın, məktəbin estetik məkan görünüşü göz oxşamalıdır. Bu məkana qədəm basandan adamın ruhu dincəlməli, bəsirət gözləri gözəlliyə açılmalıdır. Təbiətə, ətraf mühitə maraq və sevgi bağça vəməktəb həyətindən başlamalıdır. Uşaqlar ölkələrində bitən ağac və bitkilərin bir qismini bğçdan, məktəbdən tanımalıdır. Bağçada, məktəbdə onlara qulluq etməlidir. Bağçanın, məktəbin texniki heyətinin əməyinə diqqət və hörmətlə yanaşmağı bacarmalıdır.
Belə bağçalarda və bu cür ərazi-məkanı olaan məktəblərdə yuxarıda qeyd etdiyimiz keyfiyyətləri formalaşdırmaq olarmı? Belə təəssürat yaranır ki, bu uşaq bağçaları, sadəcə, həmin ərazidə yaşayan ailələrin əlacsızlıqdan saxlanc üçün münasibdir. Valideynlər uşaqlarını səhər gətirib qoysun, axşam da aparsın.










Bu cür bağçaların rəhbərləri deyəcəklər ki, məlum hadisələrlə bağlı Ermənistandan və Qarbağdan zorla qovulmuş həmvətənlərimizin bir qismi məktəb və bağçalarda məskunlaşdırlmışdır. Belə bağçaların ərazisində əhatə-məkan gözəlliyi yaratmaq olmur. Olardı, özü də onların özlərini bu fəaliyyətə cəlb edərək. Qaçqın və məcburi köçkünlərin istifadəsi üçün ayrılmış zolağı xoşməramlı sədlərlə ayıraraq qalan hissələri səliqə-sahmana salmaqla, gül-çiçək əkməklə.
Bu bağça isə özəl bağçadır. İnanmaq olar ki, burada böyüyən uşaqların normal böyüməsi və inkişafı üçün hər cürə şərait var. Əhatə gözəlliyindən, səliqə-sahmandan tutmuş uşaqların fantaziyalarını tətbiq etmək üçün müxtəlif avadanlıqlara kimi hər şey onların ürəyincədir.
Uşaqlar sosial intellektin bir hissəsidir və əxlaqi keyfiyyətlərin ilk işartılar onların canına bağçada hopur, onlar sosiallaşmağa məhz bağçalardan başlayırlar. Bağçaların həyət və otaqlarının səliqə-səhmanı, tərtibat gözəlliyi, uşaqların özlərinin də bu gözəlliyə xidmət etməyəyönləndirmək əmək tərbiyəsinin, təbiət sevgisinin başlsnğıcıdır. Müxtəlif oyunlar zamanı isə onlar eyni məqsəd uğrunda birgə çalışmaq, dözümlü, mübariz olmaq kimi keyfiyyətlərə yiyələnirlər. Dügər süjetli oyunlarla isə uşqlarda ədalət, həssaslıq, xeyirxahlıq, şəfqət, qayğı və s. kimi keyfiyyətlərə yiyələnirlər.
Amma yarımshranı xatırladan uşaq bağçalarında uşaqlara təbiət sevgisi oyatmaq olarmı? Dünyanın ekoloji problemlərlə üz-üzə dayandığı indiki dünyada bu problemləri indiki uşaqlar həll etməli olacaqlar.Amma nə həyət-bacada, nə bağçada, nə məktəb həyətində uşaqlara təbiət sevgisi yarada biləcək mənzərə yoxdur. Bu gün uşaqlar təbiətlə daha çox internetlə tanış olurlar.


Xətai rayonu, General Şıxlinski küçəsi 49 ünvanında Abad məhəllə yaratdılar. Ərazi 2021-ci ilin əvvəllərinə qədər çox bərbad vəziyyətdə idi. Harda bir əlçim torpaq parçası vardı, bəzi sakinlər oranı şəhər arxitekturasına eybəcərlik gətirən formada hasarlamışdılar. Bəzi yerlər isə sahibkarlara qazanc gətirən obyektlərə çevrilmişdi.




İnsanların uzun illər müraciətlərindən sonra, nəhayət, bu yerdə müəyyən abadlıq işləri apardılar. İdeal demək olmasa da, ərazini əvvəlki vəziyyətindən qat-qat yaxşı hala gətirmişdilər.


Müəyyən yarımçıq işlər qalmışdı. Məhəllənin asfalt örtüyü keyfiyyətsiz asfaltla örtülmüşdü, söhbətgahlar qoyulmamışdı.12 bloklu binanın qaşısında işıq dirəkləri üçün özül hazırlasalsar da, özül elə də qaldı.










Yaşıllıqlar, oturacaqlar və idman qurğularıi əksəriyyəti isə zədələnib. Saknlər dəfələrlə aidiyyəti qurumlara və şəxslərə müraciət etsələr də, məhəl qoyulmamışdır. Əmlaka və təbiətə qəsd edənlər, məhəllədə insanların rahatlığını pozanlar uşaq və yeniyetmələrdir. gəlcəyimizin sahibləri olacaq uşaq və yeniyetmələr. Dəfələrlə şəxsən özüm polisə müraciət etsəm də, polis tərəfindən 1 addım belə atılmadı. Ona görə də məhəllədəki yaşıllıq və bitkilər tamam sıradan çıxmaq üzrədir.





















Bu cür vəziyyətin yaranmasında uşaq və yeniyetmələrin özlərindən daha çox ailə, bağça, məktəb, əlaqədar qurum və təşkilatlar məsuliyyət daşımalıdırlar. Heç bir uşaq anadan qəbahətli doğulmur. Onlar nə qazanırlarsa, həyatdan, böyüklərdən qazanırlar, pis nümunələrdən qazanırlar.

İstər uşaqlıq, istərsə də yeniyetməlik dövründə insan onu əhatə edən sosial mühitdə bütün hadisə və proseslərə həssas olur. Məhz buna görə də uşaqların cəmiyyətin
hamılıqla qəbul edilmiş norma və dəyərlərini doğru-düzgün dərk edib qəbul etmələri üçün optimal şərait yaratmaq, qayğı göstərmək lazımdır. Yoxsa onlar cinayətkar şəraitə yuvarlanacaq, hüquqazidd hərəkətlər törədəcəklər.
Uşaq orqanizmi yorulmaq bilməz,onlar daim mütəhərrik olurlar. Heç çağıran, axtaran olmasa, yatana qədər evə dönməzlər. Həyətdə-bacada oynayar, ağaclara dırmaşar, deyib gülərlər. Oyunlar bir tərəfdən uşaqların sağlamlığı üçün vacibdir, digər tərəfdən onlarda əxlaq və iradi keyfiyyətlər formalaşdırır. Amma uşaqların asudə vaxtlarını nümunəvi qaydada həyətlərdə keçirmələri üçün kifayət qədər ərazi və şərait yoxdur. Kimin qarşısına şəhərdə rast gəlməyib ki, yaşayış məhəllələrində ümumi istifadə yerləri üçün nəzərdə tutulmuş yerlər işbazlara pay-pürüş ediliB. Onlar da həmin yerlərdə obyekt ucaldır və hazır olan kimi də qarşısından elan asırlar ki, arendaya verilir. Uşaqlar öz məhəllələrində uşaqlıqlarının dadını çıxa bilmirlər.Bir balaca idman avadanlıqları olan əraziyə, mini futbol meydançasına yaxın məhəllələrdən axışıb gəlirlər, süni sıxlıq və normadan çox səs-küy, pozuntu halları baş verir. kiməsə söz demək olmur. Adamın üzünə qayıdır, ərazidə yol verilməyən hərəkətləri daha çox edirlər. Bu cür vəziyyətdə böyüklər, uşaqlı qadınlar öz blokunun qarşısına çıxa bilmir, çıxanda da əsəbiləşib tez də dörd divar arasına qayıdırlar.
Son illər Bakıda Leyla xanım Əliyevanın təşəbbüsü ilə “Abad məhəllə” layihələri geniş vüsət alıb. Bununla belə bu vüsətin hələlik gəlib çatmadığı məhəllələr də çoxdur.
Bir vacib məsələ də belə Abad məhəllələrin başlı-başına buraxılmasıdır. Belə yerlərdə nümunəvi istirahətin təşkili başlı-başına buraxılmasıdır. Məktəb, polis ailələrlə, məhəllənin yaşlı insanları ilə qarşılıqlı əməkdaşlıq şəraitində işləməlidir. Bu qurumlar birlikdə çalışmalı, uşaqların nümunəvi istirahətləri üçün təkliflər hazırlamalı, uşaq və yeniyetmələrin kriminogen mühitə düşməsinə təsir edən amillər təhlil edib, birgə addımlar atmalıdır. Təəssüf ki, nə Mənzil istismar sahəsi, nə məktəblər, nə bələdiyyələr , nə ərazi üzrə Polis sahə müvəkkilləri, nə də Yetkinlik yaşına çatmayanlarla profilaktiki işin təşkili üzrə müvəkkillərin fəaliyyətləri arasında sistemlilik, kordinasiya yoxdur.

Hörmətli istifadəçilərimizi yazılar haqqında münasibət bildirməyi, öz təklif və iradlarını bildirməyə dəvət edirik.