“ Ana və Uşaq"

Leylidən sormuşlar :

-Məcnunmu səni daha çox sevdi, yoxsa sənmi?

 Leyli demiş:

-Əlbəttə ki, mən daha çox sevdim..!  

Hər kəs bu cavaba  heyrər etmişdir. Leyliyə demişlər ki,    o,  sənin eşqindən çöllərə düşdü, ağlı-huşu getdi başından. Niyə sən çox sevirsən ki?

Leyli demiş:

-O, eşqini deyə bildi, hər kəsə anlatdı,    içini boşaltdı.. Mənsə heç kimsəyə söyləyəmmədim, ürəyimdə   saxladım:

…Nə yazmağa namə ixtiyarım,

 Nə etməyə ərz razdarım.

Qönçə kimiyəm məni-pərişan,

 Ağzım tutulu, içim dolu qan…

-İndi deyin: kim daha çox sevib  ?

 Onda   adamlar deyib ki,  qoy busuala   Mövlana həzrətləri cavab versin.  Mövlana da belə söyləmiş:

– Bir sirr kimi sevsən, arzuların tez gerçəkləşər,

Toxum yerdə gizlənərək böyüyür.

-Sevgini dilə gətirməzlər, sevgidən danışmaq olmaz.

Sevgini yaşamaq var. Sevgidə için-için ağlamaq, hönkürmək  var. Bu göz yaşları sənə bəsdir..!

-Sevgi; susmaqdır, ey məhbub!…

Mövlanənin sözlərindən sonra hər kəs bu dərin mətləbi  dərk edir:

– Dərin və əsrarəngiz olan hər şey susur…