İbrət

Bir Çin şahzadə taxta çıxacaqdı, ancaq qanunlara görə daha əvvəl evlənməsi lazım idi. Uyğun bir namizəd tapmaq üçün regiondakı gənc qızları hüzuruna çağırdı. Qulluqçulardan birinin qızı  da şahzadəni sevirdi. O da şəhzadənin hüzuruna gəlmək istədi. Anası nə qədər dilə tutsa da,   qızını yola gətirə bilmədi.

Gözlənilən gün gəldi… Gənc qızlar ən gözəl paltarlarını geyinib,  xoşa  gəlmək üçün bəznib-düzənib şah sarayına üz tutdular. Şahzadə qızların hər birinə bir qədər  toxum verdi. Bunu saxsı qaba əkmələrini və yetişdirdikləri gülü  ona  gətirmələrini tapşırdı. Şahzadə ən gözəl gülü yetişdirən qızı özünə  həyat yoldaşı olaraq seçəcəkdi. Hamı toxumu  götürüb  evlərinə qayıtdı.  Xidmətçinin  qızı da ona verilən toxumu alıb dibçəyə əkdi və qulluq etməyə başladı. Nə qədər qulluq etməsinə  baxmayaraq, dibçəkdə heç  bir cücərti baş qaldırmadı.  Qız narahat olduğundan  müdriklərələ  məsləhətləşdi, amma bir fayda görmədi. Altı ayın sonu   gəlib çatdı, amma dibçək hələ də bomboşdu. Amma o, şahzadəyə təqdim edəcəyi bir çiçək olmasa da,  deyilən gün və saatda boş dibçəklə saraya getməyə qərar verdi. Saraya çatanda gördü ki, digər qızlar gözəl çiçəklə gəlmişlər. Hamı səbirsizliklə şahzadənın gəlməsini və onun qərarını gözləyirdi. Nəhayət, gözlənilən an gəldi. Şahzadə salona daxil oldu, qızların arasında gəzdi, dibçəklərə  bir-bir  nəzər saldı. Sonda isə xidmətçinin qızını özünə  həyat yoldaşı  seçdiyini bildirdi. Hamı təəccüblənmişdi. Digər qızlar bu qətrara reaksiya göstərdilər, etiraz etdilər. Boş dibçəklə gələn qız necə yoldaş olaraq seçilirdi? Şahzadə vəziyyəti belə açıqladı:”Bu gənc xanım ən dəyərli çiçəyi hazırlayıb mənə təqdim etdi. O çiçəyin adı dürüstlük çiçəyidir. Çünki sizə payladığım toxumların hamısı saxtadı və çiçək açmaları mümkün deyil”…

Mənbə: İnternet