” Uşaqlar hər gün binanın qarşısındakı meydançaya toplaşırdılar. Qonşu binalardan da gələn olurdu. Axşam gün batandan sonra dağılışıb evlərinə gedən və hərəsi ayrı-ayrı ailələrin uşaqları olan bu balacalar səhər yenə adəti üzrə həyətə toplaşır, axşama kimi yenə bir ailənin uşaqlarına çevrilirdilər. Müxtəif oyunlar oynayar, deyər-gülər, yorulmaq bilməzdilər. Bir dəfə təmiz hava almaq üçün həyətə çıxıb skamyalardan birində əyləşdim. Bir azdan uşaqlar toplaşacaqdılar. Çox təsirli bir səhnənin şahidi oldum. Balacalar yavaş-yavaş görünməyə başladılar. Maraqlı idi: qısa fərqlə eyni vaxtda hamısı həyətə cəm oldular. Salamlaşdılr. Birisi yeni top gətirmişdi ki, atam dünən alıb. Birisi ayağındakı təzə futbol kedasını irəli uzadırdı ki, atam da mənə bunu alıb. Bir şirin, totuq balaca da əlindəki şaftalını dişlərinə çəkərək: “Mən də atamla tezdən bazara getmişdim” dedi.

Təbəssüm və ya gülümsəmə (ingilis dilində “smile” mənasına gələn) fizioloji haldır: ağızın iki kənarındakı və gözlərin ətrafındakı əzələlərin hərəkəti ilə yaranan bir bəxtiyarlıq, məmnunluq göstəricisidir. Gülümsəyən bir simaya və ya tez-tez gülümsəyən bir adama “güləş” və ya “gülərüz” deyilir.

 Cavid əfəndinin məşhur:

Qadın gülərsə, şu issız mühitimiz güləcək,

Sürüklənən bəşəriyyət qadınla yüksələcək...

misralarını  ötməmiş dil-dodaq çətin ki, olsun. Çünki   bu  həqiqət  bəşəriyyətə aid  olduğu kimi, fərdi qayda da hər bir proletara da aiddir.

Uşaqlar dünyanın ən böyük səadətidir

Dünyaya övlad gətirmək bir arzudur. Bütün sevgilərin baş xətti bu arzudan keçir.

Dünyaya gələn hər körpə aonu dünyaya gətirənlərə ata, ana haqqı gətirir, “nənə kimi, baba kimi fəxri ad gətirir özüylə”. Eləcə də əmi, dayı, bibi, xala kimi fəxri ad və münasibətlər…

Nə vaxt ki, körpə ata belindən ana rəhminə düşür, qadının qayğıları başlayır, proletarlar bilməsələr də, bu, belədir.

 Uşaqlıq qiymətli bir xəzinədir. Şərait nə qədər pis olsa da, dəyərini itirmir, parlaqlığını itirmir. Sınıq qazan qapağı ilə sehrli nağıllar yaratmaq, toz-torpaqdan ümidli oyunlar düzəltmək yalnız uşaqlara məxsusdur. Uşaqlığın sirrini soruşdunuz. Bu belədir! Bu,  sirr deyil. Uşaqlığınız bir küncdə unudulub. Qapını yumşaq bir şəkildə döyün, daxil olun və qaldığınız yerdən oyuna davam edin. Yatmaq vaxtı gələndə böyüyəcəksən. Uşaqlıq gerçəkdir, böyümək xəyaldır.Gerçəkliyə inanın

Bir jurnaldan jurnalı