Körpəsinin ölümü ilə ağlını itirən ananı qonşu kənddə yaşayan  bir loğmanın yanına gətirirlər ki, onu müalicə etsin. Loğman qadını  xeyli müayinə etdikdən sonra, həqiqətən də   gənc ananın durumunun   ciddi olduğunu  qəbul edir.  Ana sarsıntı keçirmiş, depressiyaya düşmüşdü.

Depressiv pozuntu dövrün ən çox yayılmış xəstəliklərindən biridir. Dünyada ən çox əlilliyə səbəb olan 3 xəstəlikdən biridir. Hər 7 insandan biri həyatının   hansı bir kəsimindəsə  mütləq  depressiv  halla qarşılaşmalı olur. İndi bu ana da  övlad itkisi ilə  belə vəsiyyətə düşmüşdü.

Loğman xəstənin özü ilə, onun  yaxınları ilə xeyli söhbət edir,  qadını səbirliolmağa dəvət edir. Deyir ki, mütləq sağalacaqsan, amma  siz də mənə kömək etməlisiniz: yaşadığınız  kəndi qapı-qapı  gəzib, ölüm acısı çəkməmiş  hər evdən bir xardal dənəsi gətirin.

 Bu xardal dənələri sizn dərdlərinizə kömək edəcək. Qadın və yaxınları o gündən   səbirlə  kəndlərindəki evlərə  düşüb qapı-qapı gəzir, loğmanın dediyi kimi,  ölüm acısı görməmiş ev , doğmasını itirməmiş adam axtarırlar.  Amma hər evdən əliboş qayıdırlar.

 Ertəsi günü loğmanın yanında  gəlir və  bildirirlər ki, yaşadıqları  kənddə ölüm acısı çəkməmiş  bir ev yoxdur… Loğman onları dinlədikdən sonra üzünü övladını itirmiş anaya tutaraq deyir ki, qızım, gördünmü,   necə, hansı cürə olmasndan asılı olmayaraq,    bütün evlərin, ailələrin   belə  acıları var. Həyatın bir üzü sevinc, bir üzü kədərdir.  Səbirli olmaq,  daha ümidli sabahlara addımlamaq lazımdır.