Ədəb qaydaları, davranış normaları təkcə insan əxlaqını nizamlamaq, cilalamaq üçün yox, həm də cəmiyyəti nizamlamaq üçün çox mühüm şərtdir. İnsanlar cəmiyyətin üzvləridir və onların ayrı-ayrılıqda əxlaq, davranış və mədəniyyətlərinin məcmusudur.

Əxlaq mədəniyyəti insanların min illər boyu yaratdığı qaydalara əsaslanmış davranış normalarıdır. Orta əsrlərin sonlarından bu normalar etiket adlanmağa başlamışdır. Dünyada etiket normalarının hüquqi yaradıcıları ingillislər olmuşlar. XVIII əsrdə məşhur ingilis yazıçısı Oliver Holdsmit ” Dünyanın vətəndaşı və ya Çin filosofunun məktubları” əsərində yazımışdır ki, hər bir ölkənin milli əxlaq normaları olsa da, bütün insanlıq üçün eyni ola bilən normalar da mövcuddur və bunlar sağlam düçüncədən, kamillikdən doğur. Bunlara malik adam hansı millətə məxsus olmasından asılı olmayaraq hər yerdə hamı tərəfindən rəğbətlə qarşılanır.

Sabah saat 10:00 dan əvvəl axşam saat 22:00 dan sonra telefon edilməz.

Xəstə yatan yaxına, dosta, əziz adama baş çəkmək hər kəsin insanlıq borcudur. Bu diqqət xəstə üçün, qohumluq münasibətləri üçün, həyatın özü üçün bir diqqət, cavabdehlik və məsuliyyətdir. Digər tərəfdən xəstənin hal və xətrini soruşmaq, könlünü almaq ondakı həyat eşqini alovlandırmaq, xəstəliyə qarşı müqavimətini artırmaq deməkdir. Digər tərəfdən, xəstə imkansız olarsa , kimsə onun yanına müəyyən hədiyyələrlə, yemək, meyvə və mineral sular gətirərsə, bu, gücü çatdığı qədər xəstənin ehtiyacını qarşılamaq deməkdir.

Etiket və nəzakət qaydaları

Çox aktual mövzudur, əhəmiyyətli mövzudur. Bəşəriyyət mədəniyyətin  guya ən ali səviyyələrinə doğru can atır. Amma elementar etiket normalarından xəbərdar olmayanlar var, xəbərdar olub əməl etməyənlər var. Hara gəldi tüpürmək,  balkondan zibil paketləri atmaq, çörəyi zibilliyə, küçələrə  qoyub tez də gözdən itmək, ictimai yerlərdə siqaret çəkmək, siqaret kötüklərini  hara gəldi atmaq,  ictimi yerlərdə hündürdən danışmaq və s. Bunlar hər dəqiqə rastlaşdığımız mənzərələrdir.Gərək bu yazı Hindistandan yox, bizdən yazılaydı.